Stephanie Rhode

“Tijd nemen”

Het beeld in de tuin van kasteel Sypesteyn is een tafel van cortenstaal die bezaaid is met gras. Op het grasveld rusten allemaal porseleinen huizen in bedden van wit geglazuurde klei. De huizen komen tot rust, ze nemen de tijd om bij te komen. Het bed is iets dat ons het hele leven begeleid, het speelt de belangrijkste rol in ons leven. Het is een toevluchtsoord, een rustpunt, een plaats voor de liefde en de geboorte, een plaats voor ziekte en dood. “Het bed, mijn vriend, is heel ons leven. Daar wordt men geboren, daar bemint men, daar sterft men.(…) Niets is van betekenis buiten het bed.” G. de Maupassant (1882)
Een terugkerend thema in het werk van Stephanie Rhode is het huis. “Wij bouwen huizen en creëren ruimte voor ons. Wij sluiten deuren en ramen en wij kunnen alleen zijn(…)” Het huis is een eenvoudige vorm die op verschillende plaatsen en in een verschillende omgeving steeds iets anders te zeggen heeft. Een tweede aspect in haar werk is herhaling. Door herhaling wordt een eenvoudige vorm versterkt en duidelijker.


Materiaal: porselein/cortenstaal.