Natuurverschijnselen vormen de belangrijkste inspiratiebron voor haar werk. Ze reageert op natuurlijke processen; aardverschuivingen, overstromingen en andere al dan niet rampzalige gebeurtenissen. Ze vraagt zich af wat de aarde beweegt, wat de mens met de aarde doet en wat de aarde met de mens doet. Juist de enorme effecten die door een simpel verschijnsel als erosie op de lange duur veroorzaakt worden, boeien haar. Dit geeft zij vorm in materialen als marmer, hardsteen en staal. klik nu voor meer informatie over Harriet Verleun Simon Oud onderzoekt in zijn vroegere werk agrarische bouwvormen als bakens in het polderlandschap. Het gesloten karakter van de gebouwen, dat in sterk contrast staat tot hun weidse omgeving, staat model voor zijn sculpturen. Oud confronteert in zijn werk vorm en ruimte. Later verschuift het onderzoek meer naar de samenhang tussen de polder en zijn bewoning en toont sporen van menselijk ingrijpen in het landschap. Het ontstaan van die beelden wordt mede bepaald door de mogelijkheden van het materiaal; In zijn geval is dat zink en messing. Het plaatmateriaal wordt al construerend verzelfstandigd tot een object, waarin vormcontrasten en lichtgeleiding de beeldende elementen zijn. klik nu voor meer informatie over Simon Oud "Belangrijk in mijn werk is de tegenstelling tussen 'staan' en 'stijgen'. Het 'staan' is verbonden met de zwaartekracht, die het realisme vertegenwoordigt en je op de wereld houdt. Het 'stijgen', de poging te zweven, staat voor de kracht van de verbeelding en het melancholieke verlangen van de poëzie. De vormen ontstaan niet volgens een vaststaand plan, maar stap voor stap intuïtief reagerend, als in een natuurlijk groeiproces. Dat maakt de beelden organisch van aard, zacht en sensueel. Ik zoek naar een eenheid tussen het beeld en de presentatiewijze, de manier van staan. Je kunt een beeld niet zomaar op een willekeurige sokkel plaatsen. Dat vergroot onnodig de afstand en isoleert het werk te veel." klik nu voor meer informatie over Willibrord Huijben De sculpturen van Auke Wassenaar hebben een eigen identiteit en beeldtaal, met symboliek en ingetogenheid als basis. Zijn beelden zijn gemaakt van materialen als hout, koper, ijzer, staal, glas, beton, natuursteen, baksteen, cement, kunststof en teer. Ze verwijzen naar de architectuur en geometrie en laten tegelijk een zekere speelsheid zien. De monumentale zeggingskracht blijft hierbij onmiskenbaar. De beelden veroveren de ruimte en doen de toeschouwers verwonderd toekijken. In het begin is het nog niet helemaal duidelijk hoe het eindprodukt eruit zal komen te zien. Auke Wassenaar is een beeldhouwer die toevalligheden, materiaalverrassingen, indrukken uit zijn omgeving en uit de maatschappij mee laat spelen in dat proces. Sculpturen krijgen echter geen eeuwigheidcertificaat van hem mee; ze worden geboren, maar hebben tegelijk ook een einde. Hij noemt ze zelf ‘legale tijdsbeelden’, ‘een constructieve bijdrage aan de discussie’. Het zijn afspiegelingen van zijn denken en de tijd waarin hij leeft. Een gevoelsmatige benadering van mathematische processen. klik nu voor meer informatie over Auke Wassenaar | Jan van Schaik is door de Wilg geïnspireerd om te pionieren op het terrein waar kunst en natuur elkaar treffen. Jan maakt levende sculpturen, poorten, dwaalroutes en hutten. Hij ontwerpt en realiseert natuurspeeltuinen en creëert hiermee plaatsen van samenkomst, spel en verwondering in het (stedelijk) landschap. Jan is geïnteresseerd in de rituele handeling. Met zijn projecten zoekt hij naar een gemeenschappelijke ervaring die als een monument in de herinnering blijven voortleven. De kerngedachte: ART IS A HAPPENING. Rituelen rond afscheid hebben zijn speciale aandacht. Dit vindt zijn uitdrukking in de grafmand, een natuurlijk en levend alternatief voor de doodskist. Op de Nieuwe Oosterbegraafplaats te Amsterdam realiseerde Jan twee projecten die uitmondden in vergangelijke monumenten voor het afscheid: De Wilgenwand en De boom der Kennis van het Goede Leven. klik nu voor meer informatie over Jan van Schaik Karin Dekker construeert beelden van staal, gebruik makend van eenvoudige en herkenbare vormen, zoals geometrische figuren en vormen uit de dagelijkse omgeving : tandwiel, zon, trap, pijl, raster, balletje… Tot voor kort was het werk veelal kleurig, strak en mathematisch ogend. Deze beelden suggereren een beweging die zich schijnbaar eindeloos in de ruimte kan voortzetten. Tegenwoordig last ze uit kleine stukken plaatstaal beelden, die uiteindelijk worden vernikkeld of verzinkt. Zo ontstaan transparante objecten, die de omgeving veeleer in het gefragmenteerde oppervlak op lijken te nemen, dan dat ze ruimte innemen. klik nu voor meer informatie over Karin Dekker Wim Bakker wil in diverse beelden, foto's, installaties en schilderijen het spanningsveld tussen zijn en niet zijn verbeelden. Het onderscheid tussen twee- en driedimensionaal werk doet voor hem niet ter zake. De disciplines lopen door elkaar, versterken elkaar. Hij kiest de technieken die hij nodig heeft voor de uitvoering van een idee. klik nu voor meer informatie over Wim Bakker Karin maakt, naar eigen zeggen 'objecten met een functie’ waarbij de beeldentaal belangrijker is dan de functie. Dit houdt in dat een stoel niet lekker hoeft te zitten (functie) als het beeld (beeldentaal) daardoor sterker wordt. Die functie is een uitgangspunt dat de ene keer wel en de andere keer niet terug te vinden is in het eindresultaat. Het is een spel tussen het functionele en de beeldentaal waarbij het altijd uitmondt in een overwinning voor de beeldentaal en het functionele met een knipoog om de hoek komt kijken. In haar werk is ze ook aan het onderzoeken hoe dingen werken en bewegen. Door dit soort mechanismen op haar eigen manier te gebruiken in combinatie met materialen als ijzer, sloopafval en lagers ontstaan objecten die als het ware kleine ‘uitvindingen’ zijn." klik nu voor meer informatie over Karin ter Waarbeek | Jack Prins vindt zijn beelden bij wijze van spreken langs de kant van de weg, in een soort niemandsland. Waar mensen een afrastering hebben gemaakt in de vorm van hekjes, paaltjes, gespannen draad of gaas, ontstaat bijvoorbeeld onder invloed van tijd, mens en dier een wat chaotische verzameling waar zijn oog op valt. Op zijn speurtochten legt hij sporen, structuren, lijnen of onverwachte combinaties van materialen, vormen en contrasten vast in stapels foto's, krantenknipsels en tekeningen. In veel van zijn werk vind je deze 'tekens' terug. De lijn overheerst, de ene keer dun en fragiel als gebogen ijzerdraad, de andere keer zwaar en diep als een karrenspoor. Hij speelt met lijnen en vormen; en de lijnen en vormen met elkaar. Hij is geinteresseerd in ruimte, in beide disciplines: grafiek en sculptuur. De sculpturen zijn open gevaartes, tekeningen in de drie-dimensionale ruimte, waarbij losse elementen iets groters oproepen en met elkaar verbonden lijken. klik nu voor meer informatie over Jack Prins Claus-Pierre maakt beelden met een eigen materiaalkarakter. De beelden zijn hoofdzakelijk van nylonpanty's gemaakt, laag over laag zorgvuldig over elkaar genaaid in combinatie met andere mterialen. De beelden vormen samen een mix van lichaamsdelen. klik nu voor meer informatie over Claus-Pierre Leinenbach Iris Bouwmeester maakt beelden en tijdelijke installaties. Ze is geïnteresseerd in evolutionaire en geologische processen. Haar werken zijn meestal een neerslag van het onderzoek naar het ontstaan van vorm in de beweging tussen orde en chaos. In veel werken concentreert ze zich op het spel tussen huid en licht waardoor de objecten vaak dragers worden van licht. Andere werken richten zich op de sculpturale relatie tussen beweging en object. klik nu voor meer informatie over Iris Bouwmeester |